جمعه بیست و نهم شهریورماه سال 1398  07:10 بعد از ظهر


در روزگار تمامیت‌خواهی استالین، بسیاری از روشنفکران غربی به شوروی دعوت شدند تا عظمت ‏پیشرفت و توسعه کشور را ببینند. برخی از این روشنفکران، در دیدارهایی که از جاهای منتخب حکومت ‏داشتند، فریب خوردند و پس از بازگشت از سفر، گفتند و نوشتند که تاریخ جدیدی در شوروی در حال ‏رویدادن است. بعدها مشخص شد که مسیر و مقصد مورد بازدید به طرز عجیبی فقط برای نمایش دستکاری ‏شده‌اند. در یک مورد، مسیر فرودگاه تا شهر با درختان و چمن‌های مصنوعی تزیین شده‌بودند. در میان این ‏روشنفکران، راسل فریب نخورد و چهره واقعی شوروی را رونمایی کرد. اطرافیان استالین جواب دادند که با ‏آن همه پذیرایی، راسل نمک‌ناشناسی کرده است. حالا، با اسناد جدیدی که منتشر می‌شوند، می‌توان ارزش ‏و اهمیت کار بزرگ پوپر – جامعه‌ی باز و دشمنانش – را بیشتر دانست که چگونه آرمانشهرگرایی از ‏افلاطون تا مارکس را کالبدشکافی کرد.وجه مشترک همه‌ی نظام‌های اتوپیاگرا، ایجاد زندانی‌است به وسعت ‏کشور تحت سلطه‌ی خود.‏
ریچارد استایتز در کتاب «رؤیاهای انقلابی: رؤیاهای آرمانشهری و زندگی آزمایشی در انقلاب روسیه»، ابعاد ‏جدیدی از ایده‌های ناکجاآبادی حکومت استالین را رونمایی کرده‌است.تصمیم بر ساختن منازل اشتراکی ‏گرفته‌اند. طراحان هم طرح‌های خود را معرفی کرده‌اند. کوزمین یکی از این طراحان است.این طرح، ‏روحیه زندگی کمونیستی را رواج می‌داد و عادات خرده‌بورژوایی و فردگرایانه، خودپسندی و ... را حذف می‌کرد. ‏اعتقاد بر این بود که زندگی و خانواده خصوصی، «تازیانه‌ای است که زندگی بزرگ‌سالان و کودکان را به‌یکسان از شکل می‌اندازد». بچه‌ها هم در ساختمان‌های کناری اسکان داده می‌شدند و والدین از طریق ‏یک راهرو به دیدار آنان می‌رفتند. منازل با یک در واسطه به هم راه داشتند. بعد، اگر زن و شوهری از هم ‏جدا می‌شدند، این در قفل می‌شد تا مشکلات ناسازگاری‌های بعدی حل شوند. افراد مجرد هم به تعداد ‏شش‌نفر در یک اتاق اسکان داده می‌شدند. اما زندگی اشتراکی جدول زندگی هم داشت دقیقا مانند زندگی ‏در یک پادگان نظامی و امنیتی. ساعت ده شب، خاموشی زده می‌شد و شش صبح وقت بیداری بود. فعالیت‌های ‏انسان کمونیستی در فاصله شش صبح تا ده شب حقیقتا نوآورانه بوده مثلا:‏
‏-‏  ورزش صبح‌گاهی 5 دقیقه؛
‏-‏  دستشویی 10 دقیقه؛
‏-‏  هفت صبح تا سه بعدازظهر، کار در معدن؛
‏-‏  از تن درآوردن لباس 10 دقیقه؛
‏-‏  شستشو 8 دقیقه؛
 استراحت 3 دقیقه؛
‏-‏  پوشیدن لباس بیرون 5 دقیقه.‏

جدول زندگی اشتراکی کوزمین، البته دو صفحه از کتاب را پر کرده و به این کوتاهی نیست. ظاهرا، ‏روابط جنسی و زناشویی هم جایی در این نوع زندگی نداشته. احتمالا بچه‌دار شدن چیزی بوده ‏مثل گرده‌افشانی گیاهان، از همان نوعی که در سریال‌های تلویزیونی ما رواج دارد!!. ‏

‏ کتاب با ترجمه افشین خاکباز  توسط نشر نو + آسیم  در سال 1398 روانه بازار شده‌است.‏

https://t.me/khayyamabbasee


  • آخرین ویرایش:جمعه بیست و نهم شهریورماه سال 1398
نظرات()   
   
سه شنبه نوزدهم شهریورماه سال 1398  08:10 بعد از ظهر


دراکولیچ در کتاب «کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم»، ‏بخشی را به وضعیت نیازهای ابتدایی مردم و به خصوص زنان ‏اختصاص داده. حکومتهای کمونیستی اروپای شرقی پیش از ‏فروپاشی در سال 1989، حکومتهای توتالیتری بودند که از یک ‏سو ادعای بهشتی کردن دنیا را داشتند، و از سویی، از تهیه ‏احتیاجات ابتدایی مردم درمانده بودند. برای ما باورش آسان ‏است که حکومتی نتواند شیرخشک، ماست، شکر یا نوار ‏بهداشتی زنانه، کاغذ توالت و مسکن تهیه کند( تهیه و نه ‏تولید). دراکولیچ، سخنی از سر حکمت گفته. اینکه در زندگی ‏ذیل حکومتهای توتالیتر، دنیای سیاست، انتزاعی نمی شود و ‏آدمیان ناچاراند مستقیم چنگ در چنگ سیاست بندازند و با آن ‏مواجه بشوند. مقابله با حکومتی که عین مرض طاعون ‏است.تصورش آشناست: انسانی بدون برخورداری از حمایت ‏قانون، بدون حمایت صنف، اتحادیه، انجمن، حزب، باشگاه و ‌‏...؛ در مقابل حکومتی که اقدام اول و آخرش، قوه قهریه ‏است.دراکولیچ می گوید ما ناچار بودیم مستقیم با سیاست رو ‏در رو بشویم چون راه دیگری نداشتیم. سیاست « به صورت ‏نیرویی خشن، بی رحم و آشکار باقی می ماند که تمام چند و ‏چون زندگی ما را تعیین می کند.چه بخوریم، چطور زندگی ‏کنیم و کجا زندگی کنیم». در این مبارزه، به نظر می رسد که ‏حکومت استیلای مطلق دارد. در این نبرد نابرابر، فرد فرد آدمها ‏یا قربانی و معدوم می شوند یا در خلوت، ترس هایشان را می ‏لیسند. اما به روایت دراکولیچ، چنین حکومتی پیش از آن که در ‏عرصه ی ایدئولوژی و فلسفه سیاست شکست بخورد،«در حیطه ‏امور پیش پا افتاده زندگی روزمره» شکست می خورد.در این ‏کتاب از قول یوگنی یوتوشنکو ( شاعر شوروی) نقل شده که در ‏برلین شرقی، وقتی زنی بیست جور سوسیس را یکجا دیده، ‏غش کرده. وقتی به هوش آمده، پرسش ساده ای داشته اما ‏پاسخی پیچیده: چرا؟. اخه چرا؟.‏
ما از «فقر فلسفه»، «فقر فلسفه سیاست» و بیشتر، از «فقر فلسفه ‏آزادی» رنج می کشیم. ما بر خلاف غربی ها که فراوان در بیان ‏و تبیین فلسفه آزادی نوشتند و ابتدا آن را به صورت انتزاعی ‏تئوریزه کردند، فلسفه و فیلسوف «آزادی و سیاست» نداریم. در ‏روزگار ما، به نظر می رسد آزادی انسانها و جان انسانها چنان از ‏منزلت و حرمت افتاده که هم ردیف چیزی چون قطعات ماشین ‏یا ادکلن اصل یا شیرخشک فاسد نشده، نشسته است.ما که ‏مفتخریم که «در سیاست دخالت نمی کنیم»؛ ما که از فلسفه ‏انتزاعی در مورد سیاست و آزادی محرومیم؛ به نقطه ای رسیده ‏ایم که خودکشی و خودسوزی دیگران برای داشتن ابتدایی ترین ‏و کمترین حق زندگی اجتماعی را چیزی چون مایحتاج روزمره ‏می بینیم.طرح ‏این یادداشت برای توجه‌دادن به خودسوزی «سحر خدایاری، دختر آبی» است.



  • آخرین ویرایش:سه شنبه نوزدهم شهریورماه سال 1398
نظرات()   
   
آخرین پست ها

دموکراسی آیینی..........شنبه سوم اسفندماه سال 1398

تعریضی بر واکنش آیت‌الله سبحانی به سخنان دکتر حسن محدثی..........جمعه بیست و پنجم بهمنماه سال 1398

دیکتاتوری، استالین و هنرمند غیرحکومتی..........جمعه بیست و هفتم دیماه سال 1398

مشترک میان دیکتاتورها..........دوشنبه بیست و هفتم آبانماه سال 1398

«چگونه است که استثمارشدگان به ادامۀ استثمار راضی می‌شوند؟».‏..........یکشنبه دوازدهم آبانماه سال 1398

جامعه‌شناس تحمل‌ناپذیر است!‏..........شنبه بیست و هفتم مهرماه سال 1398

در سوگ قربانیان فاشیسم دینی: کردهای روژاوا..........دوشنبه بیست و دوم مهرماه سال 1398

ملال‌زدگی..........پنجشنبه یازدهم مهرماه سال 1398

برشی از تاریخ معاصر..........شنبه ششم مهرماه سال 1398

رورتی و امید رستگاری با «فرهنگ ادبی»‏..........دوشنبه یکم مهرماه سال 1398

زندگی پادگانی در آرمانشهر انقلاب..........جمعه بیست و نهم شهریورماه سال 1398

ترس هایمان را می لیسیم؟..........سه شنبه نوزدهم شهریورماه سال 1398

دروغگویی اصول – اصلاح گرایان با محک فوکویی..........جمعه بیست و پنجم مردادماه سال 1398

درد فراموش شدن..........چهارشنبه بیست و سوم مردادماه سال 1398

نکته هایی از دیکتاتور شیلی..........پنجشنبه هفدهم مردادماه سال 1398

کشور خودکشی..........دوشنبه بیست و چهارم تیرماه سال 1398

از بنیامین..........چهارشنبه نوزدهم تیرماه سال 1398

ما نیز مبتلاییم..........شنبه چهاردهم اردیبهشتماه سال 1398

از تاریخ معاصر ایران..........سه شنبه دهم اردیبهشتماه سال 1398

بحران و ایدئولوژی..........دوشنبه دوازدهم فروردینماه سال 1398

ادبیات علیه استبداد..........جمعه نهم فروردینماه سال 1398

انسان زائد..........شنبه سیزدهم بهمنماه سال 1397

مشتاقی ومهجوری..........چهارشنبه دهم بهمنماه سال 1397

افخمی سینمایی و سیمایش..........یکشنبه بیست و هفتم آبانماه سال 1397

حذفش کنید!..........سه شنبه یکم آبانماه سال 1397

پشمینه پوشی تند خو..........یکشنبه بیست و نهم مهرماه سال 1397

از حافظ..........چهارشنبه بیست و پنجم مهرماه سال 1397

از نایینی و طالقانی..........چهارشنبه چهاردهم شهریورماه سال 1397

زیبایی زندگی و مرگ..........پنجشنبه بیست و پنجم مردادماه سال 1397

همین روزها.............جمعه پانزدهم تیرماه سال 1397

همه پستها

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic